Poor old dirt farmer
Eelco en ik zijn in mijn oude Volvo op weg naar een optreden in Hoorn. Om inspiratie op te doen, staat híj erop dat we de Zuiderzeeroute nemen. Over een weg die meestentijds net breed genoeg is om met z´n tweeën naast elkaar te fietsen, draai ik door de ene bocht na de andere. Het schiet echt geen reet op, maar dat schijnt alleen mij te deren. Het mag dan wel de IJsselmeerdijk zijn waarover we rijden, maar van het IJsselmeer is niets te zien. Dat uitzicht wordt door diezelfde waterkering geblokkeerd. De groene eindeloosheid die aan de linkerkant met ons meebeweegt, speelt met Eelco's gemoed. ´Dit is het Illinois van Nederland´, beweert hij met stelligheid. Ik kan hem moeilijk tegenspreken, omdat ik Illinois alleen ken van een nachtelijke rit in een Greyhoundbus. `Bedoel je zoiets als het Ostfriesland van Turkije, of het Toscane van Kazachstan?´, vraag ik hem uitdagend, maar hij gaat aan m´n sarcasme voorbij. `Het is meer de sfeer dan de landschappelijke gelijkenis. Dit moet je op...